Lubię w sobie to

Gubiłam siebie w cudzych snach
By spełniać znów nie swoje marzenia
Milczałam, gdy mi było brak dobrego słowa
Czułego spojrzenia
Porównywałam każdy swój krok
Do kogoś, kto szedł inną drogą
I zawsze w cieniu, z roku na rok
Aż zrozumiałam, że warto być sobą

Bo lubię w sobie to, że czasem mówię za dużo
I to, że często śpię za długo
Że rzadko mówię to, co bym chciała
I bywa, że lubię być całkiem sama
Lubię w sobie to, że mam piegi na nosie
I to, że czasem mam chrypkę w głosie
Że często ułożyć włosów nie umiem
I bywają dni, że siebie nie lubię

W czyjejś historii byłam tłem
Mierzyłam siebie wciąż cudzą miarą
Wiedziałam, że życie to nie jest sen
Że ludzie czasem też siebie ranią
Zdarzało się, że gasłam wśród słów
Które nie miały dla mnie znaczenia
Że wybierałam trudniejszą z dróg
By znowu spełniać czyjeś marzenia

A ja lubię to, że czasem mówię za dużo
I to, że często śpię za długo
Że rzadko mówię to, co bym chciała
I bywa, że lubię być całkiem sama
Lubię w sobie to, że mam piegi na nosie
I to, że czasem mam chrypkę w głosie
Że często ułożyć włosów nie umiem
I bywają dni, że siebie nie lubię