De eenzamen

Los solitarios

De eenzamen

IVIV

En silencio me paro en la estepa,Stil sta ik in de steppe,
El sol opaco se pone,De doffe zon gaat onder,
La escasa luna aparece.De schrale maan verschijnt.

La hierba emite vapor, húmeda y pegajosa,Het gras dampt, klam en vochtig,
El suelo permanece rígido y congeladoDe grond blijft stijf bevroren
En un corto verano caliente:In heete korte zomer:
Sigue siendo invierno en verano.'t Blijft winter in de zomer.

Las campanillas aún son audibles,De klokjes zijn nog hoorbaar,
La huella suelta aún es visible,Het rulle spoor nog zichtbaar,
El carro ya ha desaparecido.De kar is al verdwenen.

Sí, todo se va, desaparece...Ja, alles gaat, verdwenen…
Lo que quedaWat over is gebleven
Es amor pero insuficienteIs lief maar onvoldoende
Para vivir.Om op te leven.