Ave Fénix

Ave Fénix

Ave Fénix

Jij, en ik, zo weinig bijzonders,Tú, y yo, tan poca cosa,
Vergeef me dat ik soms denkPerdona que a veces piense
Dat jij, tururú,Que tú, tururú,
Zo kwetsbaar bent dat het niet kan,Tan delicada que no,
Wat maakt het uit, dat je wacht tot de zon opkomtQue más da, que esperes que salga el sol
Als hij nu al onder is gegaan, het is bewolkt.Si ahora ya se metió, se nubló.

En ik herrees uit mijn as toen ze me dood verklaarden,Y resurgí de mis cenizas cuando me dieron por muerto,
En steeds minder interesseert het me of ik groot of klein ben,Y cada vez me importa menos si soy grande o soy pequeño,
Want als ik mijn koffer pak voel ik me goed, hoewel ik toegegeven,Que cuando hago la maleta me siento bien, aunque reconozco, que no se que,
Het raakt me van binnen als ik denk dat ik vertrek en jou verlies.Me entra por dentro cuando pienso que me marcho y que te pierdo.

Ik viel, waar de bloemen van de vergetelheid groeien die je me gaf en die me helpen verder te gaan,Caí, donde se siembran las flores del olvido que me distes y que me ayudan a seguir,
Over de paden die ik nauwelijks herinner maar die er nog steeds zijn.Por los caminos que apenas recordaba pero que siguen ahí.
En ik klim, en ik daal, en ik vlieg, en ik kruip,Y subo, y bajo, y vuelo, y me arrastro,
En het kost me zoveel moeite om in het midden te blijven, dat ik moe word.Y me cuesta tanto mantenerme en medio, que me canso.
En ik klim, en ik daal, en ik vlieg, en ik kruip,Y subo, y bajo, y vuelo, y me arrastro,
En ik vraag me af waar dit pad eindigt dat zo lang is.Y me pregunto donde acaba este camino que es tan largo.

Jij, en ik, zo genoeg, dat er niet meer nodig is,Tú, y yo, tan suficientes, que no hace falta más,
Dat het niet uitmaakt of het acht of tachtig is, dat er duizend redenen zijn om te lachen,Que no, que da igual ocho que ochenta, que mil razones hay, pa reír,
Maar duizend andere om te huilen,Pero otras mil para llorar,
En nu is de zon onder gegaan, maar hij zal weer opkomen.Y ahora el sol, se metió, pero saldrá.