De Dichters

Les Poêtes

Ik weet niet wat me bezieltJe ne sais ce qui me possède
En me dwingt om hardop te sprekenEt me pousse à dire à voix haute
Niet uit medelijden of om hulpNi pour la pitié ni pour l'aide
Niet zoals je je fouten zou bekennenNi comme on avouerait ses fautes
Wat me bezielt en wat me achtervolgtCe qui m'habite et qui m'obsède
Wat me bezielt en wat me achtervolgtCe qui m'habite et qui m'obsède

Degene die zingt, martelt zichzelfCelui qui chante se torture
Welke kreten in mij, welk beestQuels cris en moi quel animal
Dood ik of welk schepselJe tue ou quelle créature
In naam van het goede, in naam van het kwadeAu nom du bien au nom du mal
Alleen zij weten het die zwijgenSeuls le savent ceux qui se turent
Alleen zij weten het die zwijgenSeuls le savent ceux qui se turent

Machado slaapt in CollioureMachado dort à Collioure
Drie stappen waren genoeg buiten SpanjeTrois pas suffirent hors d'Espagne
Dat de lucht voor hem zwaar werdQue le ciel pour lui se fît lourd
Hij ging zitten in dit landschapIl s'assit dans cette campagne
En sloot voor altijd zijn ogenEt ferma les yeux pour toujours
En sloot voor altijd zijn ogenEt ferma les yeux pour toujours

Boven de wateren en de vlaktesAu-dessus des eaux et des plaines
Boven de daken van de heuvelsAu-dessus des toits des collines
Stijgt een gezang vol uit de keelUn plain-chant monte à gorge pleine
Is het naar de ster Hölderlin?Est-ce vers l'étoile Hölderlin?
Is het naar de ster Verlaine?Est-ce vers l'étoile Verlaine?
Is het naar de ster Verlaine?Est-ce vers l'étoile Verlaine?

Marlowe, je hebt de herberg nodigMarlowe il te faut la taverne
Niet voor Faust, maar om daar te stervenNon pour Faust mais pour y mourir
Tussen de moordenaars die je omringenEntre les tueurs qui te cernent
Met hun dolken en hun lachenDe leurs poignards et de leurs rires
In het licht van een lantaarnA la lueur d'une lanterne
In het licht van een lantaarnA la lueur d'une lanterne

Sterren, stof van vlammenEtoiles poussières de flammes
In augustus die op de grond vallenEn août qui tombez sur le sol
De hele lucht roept deze nachtTout le ciel cette nuit proclame
De slachting van de nachtegalenL'hécatombe des rossignols
Maar wat weet het universum van het dramaMais que sait l'univers du drame
Maar wat weet het universum van het dramaMais que sait l'univers du drame

Het lijden baart de dromenLa souffrance enfante les songes
Als een bijenkorf zijn bijenComme une ruche ses abeilles
De mens schreeuwt waar zijn ijzer hem knaagtL'homme crie où son fer le ronge
En zijn wond baart een zonEt sa plaie engendre un soleil
Mooiere dan de oude leugensPlus beau que les anciens mensonges
Mooiere dan de oude leugensPlus beau que les anciens mensonges

Ik weet niet wat me bezieltJe ne sais ce qui me possède
En me dwingt om hardop te sprekenEt me pousse à dire à voix haute
Niet uit medelijden of om hulpNi pour la pitié ni pour l'aide
Niet zoals je je fouten zou bekennenNi comme on avouerait ses fautes
Wat me bezielt en wat me achtervolgtCe qui m'habite et qui m'obsède
Wat me bezielt en wat me achtervolgtCe qui m'habite et qui m'obsède