Molenlied

Muiñada

Het was een nacht van regen en kouEra unha noite de chuvia e de frío
Die ik doorbracht, bij de molen van de rivier!a que eu pasei, no muiño do río!
Helemaal blij begon ik te zingen,toda contenta empece a cantar,
Om de angst van de nacht te verdringen!pra non ter medo á noite pasar!
Dum, dum, er wordt op de deur geklopt,Dum, dum, petan á porta,
Ik ren naar buiten:saio a correr:
Het is Marquexiñoé Marquexiño
Die kwam om te malen!que viña moer!
Hij had een verhaal, van de duivel gebracht,Viña cun conto, levado do demo
Dingen die de meisjes,cousas que as mozas,
Vaak niet willen!moitas non queremos!
De schavuit zei: ik wil malen,O pillo decía: eu quero moer,
Bij de molen van de rivier, vandaag moet het wel!no muiño do río, oxe tén de ser!
In mijn molen maalt niemandNo meu muiño non moe ninguén
Iedereen wil het, omdat het goed maalt!tódos o queren porque moe ben!

Dat maalt goed, zeggen de gekken,Que moe ben, dirano os tolos,
Maar, blijkbaar, maalt het niet voor iedereen!pro, polo visto, non moe para todos!
En als jij wilt, dan maalt het voor mijE se ti queres, pra mm moerá
En als je niet wilt, dan zal het je spijten!e se non queres xa che pesará!
En, als het me spijt, zal ik stoppenE, se me pesa, hei de pousar
Maar, voor jou, zal ik niet bellen!pero, por ti, non he de chamar!

Maar Marquixo, wat een 'caradura'Pero Marquixo, como é "caradura»
Hij kwam dichterbij en nam me in de taille.fóise achegando e colleume a cintura.
Ik heb een humeur, dus ik werd boos,Eu teño xenio, logo me enfadei,
Met de opluchting, gaf ik hem een klap op zijn rug!co aliviadoiro, no lombo lle dei!
Ik gooide hem naar buiten, en sloot de deurBotéino fora, e cerreille a porta
Omdat ik dacht dat hij een rondje zou maken.porque pensei que lle daba unha volta.
Arme Marquixe, wat een pech had hij,Pobre Marquixe, qué mal lle saleu,
Wat hij op zijn schouders droeg, en hij maalt niet meer!que levou na chepa, e mais non moeu!