La guácara

De Slak

La guácara

Slak noemen ze me,Guácara me dan por nombre,
ik heb de vorm van een slak,mi forma es de caracol,
ik leef in de stille vochtigheid,vivo en la humedad tranquila,
ik vlucht voor de zonnestralen.huyo de los rayos del sol.

Wanneer de winter begintCuando el invierno comienza
en de aarde vochtig wordty la tierra se humedece
en het zaadje ontkiemty germina la semilla
en de tak weer groener wordt,y la rama reverdece
kom ik tevoorschijn.salgo yo.

Ik kom uit mijn schuilplaatsYo salgo de mi escondite
en op het natte zandy en la arena mojada
achter mijn langzame gangtras mi lento caminar
laat ik een zilveren spoor achter.dejo una estela plateada.

De zoon van de boer,El hijo del campesino,
de dikke jongen,el muchacho barrigón,
wanneer de honger hem kweltcuando el hambre lo atormenta
legt hij mijn lichaam op het vuur.pone mi cuerpo al fogón.

Ik kronkel van de pijnMe retuerzo del dolor
op de genadeloze kolensobre la brasa inclemente
vragend om meer medelijdenpidiendo más compasión
voor mijn onschuldige lichaam,para mi cuerpo inocente,
wat een pijn, oh, wat een pijn!¡qué dolor, ay, qué dolor!

Maar de ondeugende jongenPero el muchacho travieso
lacht om mijn agoniesse ríe de mi agonía
en als hij ziet dat ik al gebraden beny al ver que ya estoy asada
vreet hij me met plezier op.me come con alegría.

Slak noemen ze me,Guácara me dan por nombre,
ik heb de vorm van een slak,mi forma es de caracol,
mijn ogen zijn twee kleine stukjesmis ojos son dos cachitos
die mijn verdriet weerspiegelen.que reflejan mi tristeza.
Wat een pijn, wat een pijn!¡Qué dolor, qué dolor!
Wat een pijn, oh, wat een pijn!¡Qué dolor, ay, qué dolor!