Esto No Es Una Elegia

Dit Is Geen Elegie

Esto No Es Una Elegia

Je doet me denken aan de weideTu me recuerdas el prado
van de dromers,de los soñadores,
de muur die ons scheidt van de zeeel muro que nos separa del mar
als het nacht is.si es de noche.

Je doet me denken aan het zitten,Tu me recuerdas sentada,
bepaalde gevoelens,ciertos sentimientos,
die je nooit weetque nunca se sabe
wat ze op hun vleugels meedragen:que traen en las alas:

Of levend of dood. (3x)Si vivos o muertos. (3x)

Je doet me denken aan de stratenTu me recuerdas las calles
van het oude Havana,de la Habana veja,
de kathedraal ondergedompeldla Catedral sumergida
in zijn tegelbad.en su baño de tejas.

Je doet me denken aan de dingen,Tu me recuerdas las cosas,
weet je, de ramen,no se, las ventanas,
waar de nachtelijke zangers zongendonde los cantores nocturnos cantaban
liefde voor Havana, liefde voor Havana.amor a la Habana, amor a la Habana.

Mijn ogen hebben vaakSuelen mis ojos
als het ware afgedrukttener como impresos
en hun dromen, vrolijk.sus sueños, risueños.