Ninguna

Geen Eén

Ninguna

Tussen jouw mond en mijn mondEntre tu boca y mi boca
Bestaat een zee van dingenExiste un mar de cosas
Die we gisteren vergeten zijn te zeggenQue olvidamos decirnos ayer

Toen je wegging met de ondergang van de zonCuando te fuiste con el atardecer

In een oude trein zonder remmenEn un viejo tren sin frenos
Die vertrok met duizend per uurQue partió a mil por hora
En die als vracht meeneemtY que de carga se lleva con él
Mijn kus op jouw lippenMi beso en tu boca

In een wagon nam je meeEn un vagón te llevaste
Mijn eindeloze kindertijdMi infancia infinita
En zonder twijfel deed je het kastje op slotY sin duda le pusiste llave al cajón
Van mijn mooie dingenDe mis cosas bonitas

Ik wil je niet tegenhoudenYo no pretendo pararte
Die trein is allang vertrokkenEse tren ya ha partido
En op volle snelheid besluit je me achter te latenY a toda marcha decides dejarme
Op het station van de vergetelheidEn la estación del olvido

Ay, ay, ayAy, ay, ay
Het doet zo’n pijn dat je bent weggegaanCómo me duele que te hayas ido
Ay, ay, ayAy, ay, ay
Maar ik zal nooit vergetenPero jamás olvidaré
Dat je het enige was dat ik heb liefgehadQue fuiste lo único que amé
Dat ik elke nacht je beschuldigde met de maanQue cada noche te acusaba con la Luna
En ik geef je de schuld omdat ik benY yo te culpo porque soy
Een zwakke man zonder controleUn hombre débil sin control
Wanneer ik rumba combineer met jouw heupenCuando combino rumba y tu cintura
En ik herhaal, zoals jij, geen één, ohY te repito, como tú ninguna, oh

Op mijn kussen blijft hangenSobre mi almohada impregnado
Is je geur achtergeblevenSe quedó tu perfume
Met een essentie die mijn dromen steeltCon una esencia que roba mis sueños
Zelfs in de zoetste nachtHasta en la noche más dulce

Ik ben bang om wakker te wordenMe da pavor despertarme
Alleen elke morgenA solas cada mañana
En te bevestigen dat als ik weer bij jou wasY confirmar que si estuve de nuevo a tu lado
Het in sprookjes wasFue en cuentos de hadas

Ay, ay, ayAy, ay, ay
Het doet zo’n pijn dat je bent weggegaanCómo me duele que te hayas ido
Ay, ay, ayAy, ay, ay

Maar ik zal nooit vergetenPero jamás olvidaré
Dat je het enige was dat ik heb liefgehadQue fuiste lo único que amé
Dat ik elke nacht je beschuldigde met de maanQue cada noche te acusaba con la Luna
En ik geef je de schuld omdat ik benY yo te culpo porque soy
Een zwakke man zonder controleUn hombre débil sin control
Wanneer ik rumba combineer met jouw heupenCuando combino rumba y tu cintura
En ik herhaal, zoals jij, geen éénY te repito, como tú ninguna

Geen éénNinguna

Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Geen éénNinguna

Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Geen éénNinguna

Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Geen éénNinguna

Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Ay, ay, ay, ayAy, ay, ay, ay
Geen éénNinguna