Dov'è L'indiana Bruna (Aria Dei Campanelli)

Waar is de Bruine Indiaan (Lied van de Klokken)

Dov'è L'indiana Bruna (Aria Dei Campanelli)

Waar is de bruine indiaan,Dov'è l'indiana bruna,
Die de paria's voortbracht,Che I paria generâr,
Wanneer de witte maanQuando la bianca luna
Tussen de mimosa's wacht?Tra le mimose appar?

Naar de mosjes haast zichVerso I muschi s'affretta
De arme, die vergat,La misera e scordò
Dat overal verworpenChe dovunque è rejetta
Wordt wie een paria had!Chi un paria generò!

Tussen de rozenhagenTra le siepi di rose
Met de mooiste posesCon vaghissime pose
Zie je haar voorbijgaanTu la vedi passar
En de nacht bezingen!E alla notte inneggiar!

In het dichte daar — van donkere bossen,Nel fitto là — di fosca selva,
Verdwaald dwaalt — een reiziger...Smarrito vaga — un viator...
In de schaduw schittert het oog van het beest,Nell'ombra brilla l'occhio della belva,
En op de weg gaat hij nog onwetend verder!E del cammino ei move ignaro ancor!
De fierheid brult van vreugdeRuggisce di gioja la fiera
En hoopt haar prooi al te vangen...E farne sua preda già spera...

Maar het meisje komt snelMa la fanciulla accor
En daagt zijn woede uit.E sfida il suo furor.
In haar hand heeft ze de staf,In mano ha la bacchetta,
Waarvan het tinkelen en fluitenDa cui tintinna e fischia
De magische belletjesLa magica squilletta
Van de betoverde indiaan zijn.Dell'indo incantatori

De vreemdeling kijkt naar haar — zij blijft betoverd,Lo stranier la contempla — essa resta rapita,
Van zijn duizend rajah's is hij de mooiste!De' suoi mille rajà più bello egli è!
Zij zal blozen, als hij weet dat het levenArrossirà, s'ei sa che dee la vita
Aan een vijand toebehoort, die een paria voortbracht!Ad una vii, che un paria generò!

Maar op zijn ooglid — legt hij een sluierMa sul suo ciglio — ei stende un velo
En de slapende — verheft hij naar de hemel,E l'assopita — innalza al cielo,
Zeggend tegen haar: — "je blijft bij mij!..."Dicendo a lei: — « starai con me!... »
Wismì, van Brahma — hij is de zoon!Wismì, di brahma— -il figlio egli è!

En vanaf die dag — de reiziger,E da quel giorno — il vïator,
Midden in de bossen — hoort somsIn mezzo ai boschi — ode talor
Korte het geluid — van de stafBreve il rumor — della bacchetta
En het tinkelen dat maaktE il tintinnar che fa
De bel van de betoverde indiaan.La squilla dell'indiano incantatori