La Zafrera

De Suikerplantage

La Zafrera

De zon ontwaakt op de suikerplantageEl sol despierta en la zafra
het rijp van het suikerriet,la escarcha del cañaveral,
en in de zoete dauw van het watery en el dulce rocío del agua
komt de wind om te zingen,baja el viento a cantar,
wanneer de suikerrietwerkercuando el brazo zafrero
het donkere smaak van de dag breekt.derriba el oscuro sabor del jornal.

De dag ontsteekt in het rietEl día enciende en la caña
de groene van mijn Tucumán,lo verde de mi Tucumán,
en in de lucht van een zwervende fluity en el aire de un silbo andariego
gaat de ochtend voorbijla mañana se va
dat gaat spelen met de jongena jugar con el chango
die ik daar in Famaillá heb achtergelaten.que dejé esperando allá en Famaillá.

Wanneer de suikerrietmaanCuando la luna zafrera
verbrand in de tenten van zoveel dromen,se queme en las carpas de tanto soñar,
zult het stijgen door het bloed van een schreeuwsubirá por la sangre de un grito
een zijn trommel laten horen,su tambor a golpear,
zodat hoop ontstaatpa' que se haga esperanza
de bittere siroop van het suikerriet.el amargo almíbar del cañaveral.

Het metalen licht van de macheteLa luz metal del machete
zingend langs de stelen gaat,cantando por los tallos va,
en in het doffe gekraak van de wageny en el sordo crujido del carro
gaat een merel ten onder,agoniza un zorzal,
wanneer het de weg loslaatcuando suelta el camino
en zijn dorstige tong door het zand laat gaan.su lengua sedienta por el arenal.

De donkere namiddag van suikerLa tarde oscura de azúcar
dooft al in de sinaasappelboomgaard,se apaga ya en el naranjal,
en in de vruchtbare schaduw van de geury en la sombra frutal del aroma
droomt mijn Tucumánsueña mi Tucumán
want binnen is het nacht,porque adentro e'su noche,
ik begin te zingen over mijn suikerplantage.mi zafra de zamba me pongo a cantar.