Finfine

Al final

Finfine

Buscaba mi nombreKvazaux mi sercxus nomon
Que bien rima con el tuyoKiu bone rimus vian
En la poesía más realEn poeziajxo plej reala
La soledad sucedióLa soleco okazis
Lo que más deseoKiel tio kion mi plej volas
Siempre está más lejosEstas cxiam plej malproksima
Cada abismo es misteriosoCxiu abismo estas mistera
Tu cuerpo fue lo más importanteVia korpo estis la plej grava
Quiero recordar siempreMi volas cxiam rememori
En la canción más absurdaEn kanzono plej absurda
Que el camino más hermosoKe la vojo plej bela
No siempre es el más cortoNek cxiam estas la plej kurta
Y mientras busco la rima que encajeKaj dum sercxo por la rimo kiu rimas
En los versos que son tuyosEn la versoj kiuj estas viaj
Te encuentro y te pierdoMi trovas vin kaj mi perdas vin
En estos brazos que no son míosEn cxi brakoj tiuj ne miaj

Al finalFinfine
En estos brazos que no son míosEn cxi brakoj tiuj ne miaj
Al finalFinfine
En estos brazos que no son míosEn cxi brakoj tiuj ne miaj