Sempre Balla

Altijd Dansen

Sempre Balla

Het kan lijken alsof de wereld geeuwtPot semblar que el món badalla
Het kan lijken alsof de nacht stil isPot semblar quieta la nit
Maar val niet in slaap op mijn borst die altijd danstPerò no t'adormis al meu pit que sempre balla
Want in de vallei van de slapenden maakt mijn hart geen stopQue a la vall dels adormits el meu cor no hi fa parada
Het gezang van de betoverden wordt het bos in meegenomenEl cant de les encantades se l'emporta bosc endins

Een herinnering klopt op de deurUn record truca a la porta
De gedempte noten van een oud liedLes notes apagades d'una vella cançó
Gevoelens die ik al dood waandeSensacions que jo ja creia mortes
Maar vandaag, vandaag herinner ik me jouw lichaamPerò avui, avui recordo el teu cos
De dans, de roes van de kamerLa dansa el deliri de l'estança
Het licht van jouw kamerLa llum de la teva habitació
Sterke en steeds sterkere klappenFortes I més fortes batzegades
Want vandaag, vandaag spreekt alles met jouw naamQue avui, avui tot em parla amb el teu nom

De mensen keren terug naar huis, de show is voorbijLa gent torna a les cases s'ha acabat la funció
Een oude dame veegt het theater van de nachtmerriesUna vella senyora escombra el teatre dels malsons
Ik loop als alles stil is en heb met mijn handen geteldCamino quan tot calla I he comptat amb les mans
De weinige verlichte ramen van een stadLes poques finestres enceses d'una ciutat
Die de paarse nacht bewaart met de herinnering aan de jarenQue guarden la nit lila amb el record dels anys
En doven het vuur niet zodat morgen niet komtI no apaguen la flama perque no arribi demà

Vandaag herinner ik me jouw lichaamAvui recordo el teu cos
De dans, de roes van de kamerLa dansa el deliri de l'estança
Het licht van jouw kamerLa llum de la teva habitació
Sterke en steeds sterkere klappenFortes I més fortes batzegades
Want vandaag, vandaag spreekt alles met jouw naamQue avui, avui tot em parla amb el teu nom

De mensen keren terug naar huis, de show is voorbijLa gent torna a les cases s'ha acabat la funció
Een oude dame veegt het theater van de nachtmerriesUna vella senyora escombra el teatre dels malsons
Ik loop als alles stil is en heb met mijn handen geteldCamino quan tot calla I he comptat amb les mans
De weinige verlichte ramen van een stadLes poques finestres enceses d'una ciutat
Die de paarse nacht bewaart met de herinnering aan de jarenQue guarden la nit lila amb el record dels anys
En doven het vuur niet zodat morgen niet komtI no apaguen la flama perque no arribi demà