Het klagende weesje

Op een stil en somber kerkhof
Zat een knaapje droef en teer
In zijn ogen blonken tranen
En zijn hart leed nog veel meer
In zijn ogen blonken tranen
En zijn hart leed nog veel meer

Hij zet bij zijn lieve ouders
Witte bloemen op hun graf
En hij huilt met bittere tranen
Al die witte bloemen nat
En hij huilt met bittere tranen
Al die witte bloemen nat

Laat mij uit dit leven scheiden
Laat mij naar mijn ouders gaan
Waarom moet ik toch zo lijden
Ik heb toch niemand kwaad gedaan
Waarom moet ik toch zo lijden
Ik heb toch niemand kwaad gedaan

'k ben op aarde toch verloren
Zonder voedsel, dag na dag
En geen schuilplaats kan ik vinden
Waar een wees nog rusten mag
En geen schuilplaats kan ik vinden
Waar een wees nog rusten mag

Toen niet huilen, zei de pelgrim
Neemt hem vriendelijk bij de hand
Eens zal jij je ouders weer zien
In een beter vaderland
Eens zal jij je ouders weer zien
In een beter vaderland

Ik zal jou op aard verzorgen
Breng je naar mijn stille kluis
En daar zal ik jou dan leren
Van 's heilland wieg tot aan zijn kruis
En daar zal ik jou dan leren
Van 's heilland wieg tot aan zijn kruis

En het kind, ontroerd door vreugde
Kuste toen de vrome man
En het zei: ik heb ondervonden
Hoe God tranen drogen kan
En het zei: ik heb ondervonden
Hoe God tranen drogen kan