Krematorium

Krematorium

Krematorium

Beweegd als vee naar het verzamelpunt, slechts enkelen gespaard.Moved like cattle to the assembling point, just a few spared.
Omringd door de geur van braaksel en angst.Surrounded by stench of vomit and fear.
Een vinger wijst mijn kant op, een spoor van bloed mijn kompas.A finger pointed in my direction, a trail of blood my compass.
Angst verstikt mijn adem, volgend de levenlozen.Fear burying my breath following the lifeless.
Binnen in het gebouw verwelkomt de pijn me, de horror onthuld.Inside the building agony bids me welcome, the horror revealed.
Blind door de nacht zijn de ramen verzegeld.Blinded by night the windows are sealed.
De Sieg Rune heeft me geknecht, neemt mijn laatste trots deze nacht.The Sieg Rune enslaved me taking my very last pride this night.
Mijn zintuigen glijden voor altijd weg.My senses are slipping away forever.
Geuroloze koolmonoxide verlaat het gebouw snel en vlug.Odourless carbon monoxide is leaving the building swiftly and fast.
Buiten gebracht om te branden met de rest.Taken outside to burn with the rest.
Vergaan in sneeuwvlokken val ik van de hemel naar beneden.Perished into snowflakes I fall down from the heavens above to down below.
Er is geen God om deze meedogenloze horror te getuigen.There's no God to witness this relentless horror.