Nihayet

Eindelijk

Nihayet

Ik werd wakker op een spierwitte ochtendUyandým bembeyaz bir sabahtý
Het was de koudste vorst van de laatste jarenSon yýllardaki en sert ayazdý
Je was warm als de smaak van verse koffieSýcacýktýn taze kahve tadýnda
Mijn hart steeg op als een vogel in de luchtHavalandý kalbim kuþ kanadýnda

Toch was de hoop zo schaarsOysa umut ne kadar azdý
Het was dagelijks, het was duidelijk, het was een beetjeGündelikti, anlýktý, birazdý
Terwijl ik je koppige haren streeldeOkþarken inatçý saçlarýný
Voelde ik de gele lente in de zwarte winterHissettiðim kara kýþta sarý yazdý

Eindelijk, eindelijk, eindelijkNihayet, nihayet, nihayet

Ik heb van land naar land gereisdDiyar diyar gezdim geldim
Ik voelde de puurheid, ik kwam terugSafiyeti sezdim geldim
Ik was een mot die zich verbrandde aan zijn eigen vlamKendi ateþine yanan pervaneydim
Ik ben moe van mijn leugen, ik ben teruggekomenYalanýmdan bezdim geldim
(uit mijn eenzaamheid)(Yalnýzýmdan)

Ik reikte uit, bedekte je borst voorzichtigUzandým, örttüm baðrýný usulca
Ik kuste je lippen als een rijpe pruimÖptüm olgun erik gibi aðzýný
Ik sprak een oprechte gebed voor je voorhoofdYürekten bir dua kondurdum alnýna
Ik zeg dat je het moet proeven, zegt mijn hart.Tadýný çýkar derim kalbime